Focusing is een andere manier van luisteren.
Met aandacht. Zonder oordeel of veroordeling. Zonder iets te willen of iets te moeten.
Zodat je kan horen/zien dat iets er is of iets zich aandient.
Het ‘iets’ is vaak als eerste merkbaar in je lijf en het gaat over iets wat speelt of heeft gespeeld in je leven.

Er zijn vele labels te plakken op dat ‘iets’.
Een knagend gevoel, ‘niet pluis’ gevoel, de innerlijke criticus, het innerlijk kind.

Dat ‘iets’ is een energie. Dat in beweging is of in beweging wil.
Wanneer dit niet kan/kon door omstandigheden of omdat JIJ dat niet toestaat of kon toestaan, stokt het.
Focussen helpt om deze energie weer ruimte te geven, daar waar het naartoe wilt gaan.

Het brengt je steeds meer naar het fundamentele gevoel ‘Dit ben ik’, ‘Zo zit het’, ‘Dit klopt’.

Focussen gebeurd in fases, die ergens elkaar opvolgen én elkaar kunnen overlappen.

Het begint altijd met het stilstaan: ”Hoe is het nu daar van binnen”.
Is er dan ”iets” dat zich aandient, je aandacht opeist.
Een lichaamsscan kan helpend zijn om de tijd te geven aan dat ‘iets’ om te komen.

Wanneer er zich ‘iets’ aandient, komt de uitnodiging dat dit ‘iets’ zich mag omschrijven.
Hoe voelt dat ‘iets’ aan en waar voel je dat in je lijf? Dit wordt de ‘Felt Sense’ genoemd.

Elke keer, in dit contact, bouw je aan een relatie met de ‘Felt Sense’.
Hierin kan, vanuit een niet – weten houding, voorwaarden geschept worden zodat het proces zijn gang kan gaan.
Als hierin een soort van ‘common ground’ is gevonden, zal je meer ruimte, innerlijke rust en zelfvertrouwen ervaren.

Dit is veel ‘oefenen’ en gaat zeker niet zonder slag of stoot.
Ook dat het niet makkelijk is of niet prettig is. Ook met dat ‘iets’ kan je een relatie opbouwen.
Door samen te werken aan veiligheid en vertrouwen kan het komen zoals het komt en zijn zoals het is.